daubt

როგორ მინდა რაღაცეების მჯეროდეს, დაუფიქრებლად შემეძლოს.. მაგრამ მერე იმდენი კითხვა მიჩნდება თავში, აი ნეტა ასე რომ მომხდარიყო ან მეთქვა, ან სხვანაირად ეპასუხა..

Black Poplar tree

აი იცი რა პერიოდი მიყვარს, წვიმას რომ გაზაფხულის ქვია და გაზაფხულის სუნი რომ აქვს.. ნორჩი კოკრებიდან ამოწვერილი ხასხასა მწვანე ფოთლები, თეთრ–ვარდისფერად აფეთქებული ხეები და ჩიტების ჭიკჭიკი მიყვარს.. დილით შემთხვევით ძალიან ადრე გაღვიძებულს ყურში რომ ჩაგესმის ტკბილი გალობა და ხვდები რომ გაზაფხული უკვე დამდგარა!.. განსაკუთრებით მიყვარს ჩემი სახლის აივნის წინ რომ პატარა წალკოტია, სადაც ჯერ კიდევ ბუდობენ ციყვები, ჭოტები და ღამღამობით ბულბულის გალობასაც გაიგონებთ. მაგრამ იმ წალკოტში ერთი განსაკუთრებული ხე დგას! ხე ამაყი და მომხიბლავი! აი ის ხე მიყვარს!

Waitings

აიაიაიაი!.. აუ, ნეტა შენ იყო, ნეტა შენ იყო...ვხსნი... არა, შენ არ ხარ!.. გამიტყდა... ხო კაი არა უშავს.. მოვა!.

world, can you be so polite and leave me alone for a while, please?

or maybe like this: world, would you just shut up and leave me? or, world, just leave me the fuck alone! thanks!..

how to refuse friendship?

უხეშად ხომ არ გამომდის ვინმეს მეგობრობაზე უარს რომ ვეუბნები? ვერ მივიღე. ვერ აღვიქვი. შემოვლითი გზებით ვცდილობ ავუხსნა რომ მეძნელება მასთან ურთიერთობა. თანაც ცოტა მძიმე ტიპია. სათქმელს ბოლომდე არ ამბობს. თუ ხალხში ვართ არ მელაპარაკება, თითქოს ორტონიან მესიჯებს არ მწერდეს? ან თუ ამბობს ისე ორაზროვნად რომ საერთოდ გაქცევა მინდება. მე კიდე სპეციალურად ვეკითხები ხოლმე რაღაცეებს

ყოფიერების აუტანელი სიმსუბუქე

აი, იცი რა არის ყველაზე მაგარი ყველაზე დაძაბული და ნერვებმომშლელი დღის შემდეგ? სახლში მისულს 1 წუთი სავარძელში ჩაჯდომა და თვალების დახუჭვა ყველაზე ძვირფასი რომ გგონია, მხოლოდ საწოლი რომ გახსენდება, ჰორიზონტალურ მდგომარეობაზე რომ ოცნებობ...

ქალაქის მელიები

ქალაქის მელიები ჯინა მელოი ქონათი, ქირდალი და გულარ-თი... ტავერნა ათი სექტემბერი პიტერ ჯეფერსი შაბათის "ტაიმსი", ჯეკპოტი და ჯინა... და აკა link to this book

ბოდვანი..

რა დავწერო?....
არც არაფერია დასაწერი...

უფრო სწორედ მუზებმა მიმატოვეს. ჩემი მუზები დარდებმა შეჭამეს :))
მუზებს ვაბრალებ, თორემ სიზარმაცემ უფრო შემჭამა.. არა ისე არც ზარმაცი არ ვარ დიდად, უბრალოდ ვინმეს ან რამეს ხო უნდა დავაბრალო.. ხოდა შევიწმინდე ხელები მუზებზე და დარდებზე :))))

goodbye vacation!

ხვალ ჩემი შვებულების ბოლო დღეა..
ერთი თვე სამსახურიდან სრულ თავისუფლებაში გავატარე : )) მართალია დასვენების მაგივრად ძალიან დავიღალე, მაგრამ ღირდა მაინც! არავითარი სამსახური, არავითარი დოკუმენტი და არავითარი დაძაბულობა! რაც მთავარია 3 წიგნი წავიკითხე ამ 1 თვის მანძილზე. რამდენი ხანია ასე ერთიანად ამდენი წიგნი არ წამიკითხავს!!! სამოთხე იყო პირდაპირ! :))

Disconnected

რამდენი ხანია რაღაცის დაწერა მინდა, ვკვდები ისე მინდა და როცა წერას ვიწყებ ყველა აზრი ერთად მიკვდება!
ვზივარ, ათას რაღაცაზე მეფიქრება,აზრებს თავს მოვუყრი მოვალ დავჯდები და ყველაფერი იფანტება, ჰაერში ორთქლდება..
ასე მგონია სამყაროს მოვწყდი და მარტო ვცხოვრობ დედამიწაზე და ჩემი აზრებიც სულ ერთია დაიწერება თუ არა...

Lost in Translation : Hopeless

Charlotte: Let's never come here again, 'cause it would never be as much fun.

Bob: Whatever you say. You're the boss.

Charlotte: I'm stuck. Does it get easier?

Bob: No. Yes. It gets easier.

Charlotte: Oh, yeah? Look at you.

Bob: Thanks. The more you know who you are, and what you want, the less you let... things upset you.

Charlotte: Yeah. I just don't know what I'm supposed to be. You know? I tried being a writer, but... I hate what I write. And I tried taking pictures, but they're so mediocre, you know. Every girl goes through a photography phase. You know, like horses? You know? Take, uh, dumb pictures of your feet.

ჰო...

ჩუმად, ძალიან ფრთხილად მოგეპარები ზურგიდან, ნაზად შემოგხვევ ხელებს და ძალიან ნაზად, ჰაერზე მსუბუქად გაკოცებ კისერში, ზედ ყურის ძირას, ბიბილოსთან...
......როგორ მიყვარხარ!!!

god damn!..

რატომ ხდება როცა გეკითხებიან ”როგორ ხარ”?-ს, შენ ძალაუნებურად პასუხობ ”კარგად”-ს, როცა ზუსტად იცი რომ კარგად კი არა, ”ისე რა”-ც არ ხარ.. დათრგუნული, განადგურებული, ემოციადაცლილი, ფეხქვეშ გათელილი და მაგაზე უარესი ხარ...

ჯანდაბა!

ნიშნები

არ ვარ ცრუმორწმუნე, არც ვყოფილვარ.. უბრალოდ მაქვს რაღაც ნიშნები რომლებიც ჩემდა უნებურად ყურადღებას იქცევენ.. ეს ნიშნები შემდგომ ჩემი ქცევის ან მოვლენის წინამდევი ხდება ამიტომ ძალიან ვერიდები იმ ფაქტს რომელსაც მარილის დაბნევა ქვია.. და ბეჭედი, რომელიც სულ მიკეთია, ჯობია არ მოვიხსნა..
და კიდევ, ერთი მანქანა, აი სამსახურისკენ რომ მივდივარ, გზაში, ერთიდაიგივე ადგილას მხვდებოდა შინდისფერი კოკროჭინა,

memories

ჩვენი 4 დეკემბერი

ქეთის პოსტმა ისევ გამახსენა ეხა ერთი ძალიან ლამაზი დღე.. მადლობა ქეთ :*

მე არ მავიწყდება..

გიტლერ... კი არა და სოსკა კაპუტ!!

სოსკაც მოვისროლეთ!!
ვიცი რომ 2 წლის ბავშვი სოსკას არ უნდა წოვდეს, მაგრამ მე ხო ნახევრად დედა ვარ და ვიადვილებდი დაძინების პროცესს
რა ვქნა, ეგრე გარედან ვჩანვარ, თორე მაგდენი ნებისყოფა კი არ მაქვს?! )))
ეგ კი არა და ეხა პაპმპერსი დამრჩა, დამრჩა რა, თვითონ ეზარება რომ მითხრას და მეც დიდათ თავს არ ვიკლავ.. ეგეც ვიცი რომ ვაშავებ, მაგრამ ქოთანს ასე თუ ისე შევაჩვიე.. შიგადაშიგ ვაკითხავთ ხოლმე )))

me, myself and i

არ მახსოვს ჩემი თავი, რომელიც უსაქმურად ზის და სხვას (ანუ მშობლებს) შეჰყურებს ხელებში 1-2 ლარისთვის.. 17 წლიდან ვმუშაობ, პარალელურად დავამთავრე ტურიზმის მენეჯმენტიც, მაგრამ ჩემი პროფესიით არასოდეს მიმუშავია.. ჩემ პროფესიას მხოლოდ ათასნაირი ტურების დროს ვიყენებდი საქართველოს სხვადასხვა მხარეში..

ნუ მემეები რა!

ნუ მე-თანაცხოვრები რა
ნუ მე-სხეულები
ნუ მემეორენახევრები...
და ნუ მე
ნუ მემეები რა!
ცოტა დიდივით იფიქრე
და დიდივით მოიქეცი.
რა თვალებ ჩახატული მოდიხარ შეხვედრაზე
და რა ტუჩებდაბერილი?
რა დროს შენი ეგეთებია და რაღადროს ჩემი ეგეთებია?
ან მოიქეცი ის როგორც შენი ტოლი გოგოები იქცევიან,
სარკის წინ რო ტრიალებ საათნახევარი
ჯობია შეხვედრაზე არ დააგვიანო,
რო დამაყუდებ და მალოდინებ
და მეც ნერვებს რო მაშლევინებ
რა პაემანივით ვდგავარ ამხელა კაცი
და რა პატარა ბიჭივით ვნერვიულოლბ!
რა წარამარა საათზე ვიხედები და
რა წარამარა გეძებ თვალებით სულ ყველა მხარეს.
არ გაგივა ეგეთები!

აჰა,მოდიხარ
ქუსლებზე შემდგარი,
ძლივს იკავებ თავს რო არ წაიქცე.
ალბათ გუშინ მთელი ღამე სწავლობდი სიარულს,
მოკლე კაბაც მოგინახია
და ეს ჩვევაც გისწავლია,სიარულის დროს შიგდაშიგ ქვემოთ რომ ქაჩო.
თმას ხელის ერთი მოძრაობით უკან იგდებ და
ისე მიღიმი თითქოს წაქცევას ვაპირებ.
არ გაგივა-მეთქი!
ნუ მედიდები!
ნუ მემეორენახევრები!
ნუ მეთანაცხოვრები
და ნუ მკოცნი
ხელკავს ნუ მიყრი
თავს მხარზე ნუ მადებ
და ნუ მსიამოვნებ!
რა დროს შენი ეგეთებია......
და რაღა დროს ჩემი ეგეთებია.......
ხელს თუ გადაგხვევ იმას არ ნიშნავს თითქოს შემაბი
თუ წამასწარი ფეხზე რომ დაგხედავ
და თუ შემრცხვება
იმას არ ნიშნავს რომ როგორც ქალს ისე გიყურებ
ან თუ შემთხვევით ჩაგეხუტები
და სახესთან სახეს მოგიტან და ცხვირზე გაკოცებ
არ ნიშნავს რომ სხვაგან კოცნა მინდოდა და ვერ გაგიბედე!
კარგი რა,
ეს ყურისძირში კოცნა მაინც ვიღამ გასწავლა?
ან წელზე ხელის მოხვევა?
არ გეცოდები?

ნუ მე-თანაცხოვრები რა
ნუ მე-სხეულები
ნუ მემეორენახევრები........
და ნუ მე
ნუ მემეები რა!
შენი ტოლი გოგოებივით
დაიმორცხვე ნაყინს რომ გიყიდი.
ნუ მეუბნები ერთიც გვეყოფა და რიგრიგობით
ვლოკოთო.
ხო ხედავ მაინც ორს ვყიდულობ
და ერთი....ერთი შემთხვევით მივარდება......






© ANGEL.GE

ვონა რაით ბათ ქენთ, fuck!

მომბეზრდა ძველი დიზაინი..
შევცვალე...
ჯერ კიდე ძიებაში ვარ, არ ვიცი რამდენჯერ შეიცვლის სახეს..
მაგრამ ფაქტია, ამ წუთას ზუსტად ამ ხასიათზე ვარ..
თეთრი ფურცლიდან ვიწყებ..
არა მარტო აქ.. ზოგადად!



***
თეთრი ფერი მიყვარს.. ამ ბოლო დროს ძალიან შემიყვარდა.. ალბათ ამდენი შავი ფერის მერე ეს უფრო ახლოს დადგა ჩემ ხასიათთან..
ზოგადად თეთრი სინათლის ფერია, მაგრამ სხვადასხვა ქვეყნებში თეთრი გლოვის ფერადაც აღიქმება... მაგალიტად ინდოეთში, თეთრი გლოვის ფერია...
არადა ჩემთვის სულ სხვა დატვირთვა აქვს, ახლის, საწყისის...

მოკლედ სიტყვა გამიგრძელდა.. რატომღაც ძალიან მივაგდე ჩემი საყვარელი ბლოგი ამ ბოლო დროს.. არა და წერა მინდა, როცა დრო მაქვს მინდა დავჯდე და რამე შევჩივლო, ან მოვუყვე ან სულაც ველაპარეაკო უბრალოდ.. მაგრამ ვჯდები და სიტყვა თითებზე შეშდება... აზრი მეფანტება.. მანამდე კი ათას იდეას ვხარშავ და ვალაგებ თავში, მერე ვიფიქრებ აი მივალ ეხა დავჯდები დავწერ, მაგრამ რად გინდა.. ეგრევე სუფთა ფურცელი იშლება, ისევ თეთრი და ფითქინა ხდება ჩემი გონება და მომენტალურად ვთიშავ ბლოგს.. იქნებ გავიხსენო რის დაწერფას ვაპირებდის ვარიანტში.... მაგრამ მერე სხვა საიტები ჩნდება ეკრანზე და ბლოგიც რომელ ხარისხში გადადის მხოლოდ უკვე მე თვითონ აღარ ვიცი..

არა და მიყვარს ეს უპატრონო :უსერ:


ვონა რაით ბათ ქენთ ფაქ!

გუშინ

გუშინ სასაფლაოზე ვიყავი..
შუადღის 4 საათზე.. ალბათ იყო სიცხე, მე არ მიგვრძნია...მაგრამ ეგ მთავარია არაა.. მე ქვების სიცხემ შემაწუხა (((
ვერ ჩამოვჯექი.. ვერ ვიტირე... პირველად ვერ ვიტირე სასაფლაოზე ((
ის კი მიყურებდა.. მელოდა რამეს რომ ვეტყოდი...
ხოდა მოვყევი... ყველაფერი ვუთხარი.. რასაც ვფიქრობდი, ვგრძნობდი, განვიცდიდი, მიმაჩნდა და მაწუხებდა...
ჩვენ შვილზე მოვუყევი, თუ როგორ გავს და როგორი საყვარელია როცა მისნაირ ხრიკებს სჩადის და ერთიანად გვაგიჟებს დიდსა თუ პატარას ))
როგორ გავს სიარულის მანერაში, მიხვრა-მოხვრაში, წარბების აზიდვაშიც კი..
როგორ ლამაზდება ყოველდღიურად.......
...... რჩევა ვთხოვე.. მეტყვის ალბათ რამეს, ველოდები ყოველ ღამე სიზმრად.. აღარ მოდის ((
აღარ მოდის დიდი ხანია... არ მელაპარაკება ((
მერე ვუთხარი გატაცებული რომ ვარ.. მაგაზეც მოვუყევი.. მაგაზეც ვთხოვე რამე ეთქვა...
ისი კი მიცინოდა მხოლოდ.....
((
..............რამდენ ხანს ვიჯექი არ მახსოვს იქ.. ერთი მახსოვს რომ დამწვარმა მხრებმა ღამე შემაწუხა.....................