როცა სიცარიელე მტკივა

როცა ვკითხულობ, ერთი სული მაქვს ბოლომდე როდის ჩავამთავრებ, რომ გავიგო რა ბედი ეწევა ამა თუ იმ წიგნის მთავარ გმირს...
განვიცდი, ვტირი, ვმღერი, მიხარია, ვიცინი, მიყვარს, მძულს, ვცახცახებ, მტკივა და ვფიქრობ მათთან ერთად. და ცხადია მაინტერესებს რა მოხდება დასასრულს. მაგრამ მოლო სიტყვას რომ წავიკითხავ და წერტილს დავსვამ ისეთი სიცარიელით და აღელვებით ვივსები ერთდროულად, ლამისაა გული გამისკდეს..

***

არ შეიძლება ცოტა ხანი დაკეტონ მაღაზიები, ან იქნებ ფეისკონტროლი გამიკეთონ, სანამ ამ ბოლო 7 წიგნს დავამთავრებ, ა?
Gosh, 5 წუთის წინ კიდევ ერთი წიგნი შევიძინე!!
Lucky Me! :) Mockingjay

ჰეჰ!..

ძაან მაგარი გრძნობაა, როცა ინტერნეტში სულ სხვა რაღაცის ძიების დროს, წააწყდები სურათს სადაც გამოსახულია წიგნები, რომლებიც წაკითხული გაქვს ერთის გარდა...

აი ამაყად ვიგრძენი თავი...

უსათაურო ბოდვანი

იმდენ რაღაცაზე ვფიქრობ სულ, წიგნებს რომ არ ვკითხულობდე ალბათ თავი გამისკდებოდა... ეს კი ერთადერთი საშუალებაა ფიქრებისგან თავის დასაღწევად.. არ მინდა რა, მეზარება, დავიღალე უკვე!!.. საკუთარ თავთან მარტო დარჩენის მეშინია ვა!.. ხომ შეიძლება რამდენიმე წუთით პრობლემების განზე გადადება და საკუთარი ტვინის დასვენება?
ხო და გამოსავალიც ვიპოვე: ჯერ ერთი კითხვაზე ჭკუა მეკეტება, და მეორე, ფიქრებისგან თავის დაღწევის საუკეთესო და სასარგებლო საშუალებაა..